บทที่ 38 เอาตัวรอดในห้องใต้ดิน

เสียงขู่ฟ่อเบาหวิวดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท ตามมาด้วยเสียงสากๆ ของเกล็ดที่เสียดสีกับพื้นหินเปียกแฉะ

มิราลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด หญิงสาวนอนนิ่ง ไม่กล้าขยับตัว เธอกลั้นหายใจ กวาดสายตามองฝ่าแสงสลัวของตะเกียงไปรอบๆ ก่อนที่หัวใจของเธอจะร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

ห่างจากปลายเท้าของเธอไปเพียงไม่กี่คื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ